Kümmt allens wedder, heet dat jo, stimmt. Radio, so as in mien Kinnertiet. Groten brunen Kassen, mit Knööp un’n Skala. Ober – binnen süht allens anners ut. Kassettenspeeler, CD-Speeler, USB un nicht to vergeeten de scheune Schallplatte. Un dorüm heet dat Ding ok nich mehr Radio, sünnern Soundmaster. Un wiel de Soundmaster groot un swoor is (8 kg), gifft das glieks den Disch dorto.
WeiterlesenDer goldene Oktober? Ne so richtig warrt dat nix düt Johr. Gaaanz düüster weer dat buten. Ne, nich so swattendüüster as an’n Äquator, obers uns lütt Lamp an de Huusdöör weer twei und dorüm kunnen wi toeerst nix kieken.
WeiterlesenDat Kinnerspill kennt seker jeedeen. Un wi harrn bannig veel Spooß dorbi.
An Bomben hebbt wi nich dacht, dortomolen. Un ik heff „Gomorrha“ in Hamborg nich beleevt. Un ok achterno nich veel heuert un sehn.
WeiterlesenDe Natur explodeert un de lütten Pieper suust un fleegt dörch de Gegend, dat’s en Pracht. Wi sünd in düt Johr noch nich so trecht mit unsen Balkon un so hebbt de lütten Pieper free Bohn dörch de open Dör, rin in uns Wohnstuuv. Af un to nehmt se ok wat vun de Wulldeek mit. Is jo ok to verstohn, wenn se sik dor wat rutzupft.
WeiterlesenNu hebbt wi all Februar. Un veele denkt an de föfte Johrstiet. Kümmt nu noch Snee un Küll? In Hamborg is dat to warm seggt de Fachlüüd. De Sneekieker sünd all buten. De Geus treckt vun’n Osten no’n Süden. Un de Piepmätze in’n Goorn singt luuthals.
WeiterlesenIk wull mien Vadder weer noch dor
mit siene witten struwweligen Hoor.
Ganz heemlich, mien Mudder dröff dat nich sehn
seet ik obends op sien Kneen.